Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik)
Arama emri var. Açın kapıyı, arama yapacağız.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ne güzel sürpriz.
Umarım iyi bir açıklaması vardır.
Açıklaması bu.
Arama emri.
(Gerilim müziği)
Hadi arkadaşlar, başlayın.
Çabuk, çabuk, çabuk!
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Kapı vuruluyor)
Enver kalk, kapı çaldı.
Kapı çaldı diyorum sana.
Hatice kim gelecek Allah aşkına gecenin bu saatinde?
Duydum. Çaldı işte.
Bahar geldi.
Tabii ya. Bahar geldi.
Hatice, Hatice, Hatice!
-Hatice, Hatice! -(Şirin) Ne oluyor ya?
Yok bir şey. Yat sen. Hatice, ne olur böyle umutlanma hemen.
Bak sonra çok üzülüyorsun ama.
Ben biliyorum. Kızım geldi. Bak gör.
(Duygusal müzik)
Anne.
Bahar!
-Annem. -(Hatice) Kızım.
(Müzik)
(Duygusal müzik)
Ah canlarım! Kuzularım da gelmiş.
Enver abi. Babam.
Canım.
(Duygusal müzik)
(Enver) Kızım, kızım, kızım. Canım, canım.
-(Doruk) Enver dede. -(Nisan) Enver dede.
(Duygusal müzik)
(Gerilim müziği)
Hoş geldiniz.
Çok özledim sizi.
(Gerilim müziği)
Bak babam da geldi.
(Gerilim müziği)
Hoş geldin enişte.
(Gerilim müziği)
Ablacığım çok merak ettik seni. Hoş geldin.
(Gerilim müziği)
Kızınızı ve...
...torunlarınızı getirdim.
İyi geceler.
Gidiyor musun?
Yine mi gidiyorsun?
Şimdilik gidiyorum kızım.
Yarın gelip göreceğim sizi.
Gelme!
(Nisan) Hep gideceksen bir daha gelme!
Hiç gelme hem de!
Kızım, yarın geleceğim ama.
Gerçekten. Gelip göreceğim sizi.
Gelme, istemiyorum ben! Gelme, istemiyorum!
Hayır. Hiç gitmesin.
Bizimle kalsın.
Gelme, istemiyorum. Gelme!
Nisancığım, güzelim, bir bak bana. Bir dinle beni.
(Nisan) Dinlemeyeceğim!
Hiç kimseyi dinlemek istemiyorum!
Nefret ediyorum!
(Nisan) Herkesten nefret ediyorum!
Tamam kızım. Sakin ol.
Hayır. Gitmeyecek babam. Bizimle kalacak.
Gelme! Gelme, hiç gelme! İstemiyorum ben seni. Gelme!
(Duygusal müzik)
Nisan, Nisan. Bak bana, bana bak!
Duyuyor musun beni?
(Bahar) Bir dinle beni. Bir sakin ol.
Baban bir yere gitmiyor, tamam mı?
Tamam mı kızım?
(Bahar) Anlıyorsun değil mi beni güzelim?
Gitmeyecek mi?
Hayır, baban bir yere gitmiyor. Burada, bizimle kalacak. Tamam mı?
Gitmeyecek misin?
Hayır gitmiyor. Burada, bizimle kalıyor. Değil mi?
Tabii, tabii. Tabii gitmeyecek, gitmeyecek.
Zaten bu saatte nereye gidilir? Değil mi Hatice?
Tabii, tabii.
Tabii kızım. Gitmeyeceğim.
Gel.
Ben kızımı üzer miyim hiç?
-Beni de üzme. -Seni de üzmem oğlum.
Siz benim canlarımsınız.
(Duygusal müzik)
Bak, kalıyorum işte.
Hep mi kalacaksın?
(Duygusal müzik)
Hadi tamam artık. Girin içeri.
(Duygusal müzik)
Hadi kızım. Hadi sil gözlerini.
Aferin. Aferin kızıma. Gel oğlum. Gel sen.
Gel, aslan parçam.
Gel kızım.
(Duygusal müzik)
(Şirin) Gel gel. Sen de gel. Kapı arkalarında dinleme.
Rahatsız etmeyim dedim ama merak da ettim.
İdil kızımız burada kalıyor. Kiracımız.
Öyle mi?
İdilciğim, büyük kızım Bahar.
(Hatice) Torunlarım, Nisan ve Doruk.
Bu bey de...
...damadım, Sarp.
Hoş geldiniz. Merhaba.
-(Bahar) Merhaba.
Yattım ben o zaman. Sesleri duyunca biraz korktum da.
Neyse ki güzel bir aile kavuşmasıymış.
İyi geceler.
(Kapı kapandı)
(Hatice) Aç mısınız kızım?
Yok değiliz. Aç değiliz.
Anne sen de gel.
Buradayım işte oğlum.
Yanımıza gel.
Neyse iyi geceler. Ben de yattım.
İyi geceler.
(Kapı kapandı)
(Müzik...)
(...)
-(Doruk) Hadi anne. -(Bahar) Tamam geldim. Geldim.
(Duygusal müzik)
Hadi siz de gelin. Beraber sevgi çemberi yapalım.
Sevgi çemberi ne?
Unuttun mu?
Sevgi çemberi, birbirini seven, kocaman bir ailedir.
(Duygusal müzik)
Hadi gelin.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Doruk) Hişt, ağlama.
Çocuklar var.
(Doruk) Ağlama.
(Duygusal müzik)
Ben çok özlemişim sizi. Çok özlemişim.
(Enver) Oh çok şükür bizim bugünümüze.
Geçin çocuklar, geçin. Geçin.
Geç şöyle.
(Duygusal müzik)
(Enver) Peki siz...
...nasıl oldu böyle aniden?
Enverciğim, yarın sabah konuşuruz.
Evet evet. Yarın sabah konuşalım biz. Hepimiz çok yorgunuz.
Tamam. Tabii, tabii. Tabii yarın konuşalım.
Ben sadece şeyi merak ettim. Siz...
Çocuklar siz iyi misiniz? Hani...
...bir sıkıntı yok değil mi o şeyle ilgili?
İyiyiz, iyiyiz. Merak etmeyin. İyiyiz.
İyiler canım, iyiler.
(Bahar) İyiyiz iyiyiz, evet. Hiç merak etmeyin. Gayet iyiyiz.
Böyle gece gece geldik. Sizin de yüreğinizi ağzınıza getirdik.
Özür dileriz ama ben biliyordum ne kadar merakta olduğunuzu.
O yüzden hemen gelip sizi görmek istedim.
Çok iyi yapmışsınız. Yani...
...nereye gidecektiniz gecenin bu vakti çocuklarla beraber?
Ceyda'ya haber verelim biz.
Bu saatte olmaz Enver!
Kızın yüreğine indireceksin. Yarın ararız.
(Enver) Yarını beklemez. Uyansın, güzel haberi alsın...
...ondan sonra mutlu mutlu, ferah ferah uyusun.
(Enver) Arayalım mı Ceyda ablanızı?
-(Doruk) Evet, evet. Evet arayalım. -(Nisan) Evet arayalım.
(Şirin dış ses) Merhaba.
(Geçiş sesi)
-Merhaba. -Ben sizi tanıyorum.
Bir gün çalıştığınız kafeye gelmiştim. Oradan hatırlıyorum.
Öyle mi? Kusura bakmayın.
Benim yüz hafızam biraz zayıftır.
Olsun önemli değil. Ben Şirin.
Memnun oldum. Ben de Sarp.
(Duygusal müzik...)
(...)
Ben durakta iniyorum. Tanıştığımıza çok memnun oldum.
Ben de. Görüşürüz.
Görüşürüz.
(Duygusal müzik)
(Geçiş sesi)
(Telefon çalıyor)
Ne oluyor bu saate?
(Telefon çalıyor)
Nerede bu?
(Telefon çalıyor)
(Ceyda) Of!
Babalık.
Alo. Babalık ne oluyor be bu saatte?
Alo, Ceyda.
Bahar!
Kız Bahar, sen misin?
Evet benim.
Ay, ay kurban olurum!
Sen nereden çıktın be? Nasılsın iyi misin sen?
Sen, sen neredesin be?
Ben annemlerdeyim, geldim. İyiyim, çok iyiyim. Hiç merak etme.
Ay çok şükür!
(Nisan ses) Anne alabilir miyiz? Hadi konuştun.
(Bahar ses) Vereceğim Nisancığım. Ben konuşayım ama Ceyda ablanla.
Lütfen sen konuştun, biz de konuşalım. Çok özledik Ceyda ablamı.
Tamam tamam, veriyorum. Ceyda, Ceyda, bunlar beni rahat bırakmıyorlar.
Bir Nisan'la Doruk da merhaba desin sana.
Ver, ver, ver.
(Nisan ses) Ceyda abla seni çok özledik.
Ceyda abla evet, seni çok özledik.
Oy güzellerim benim. Ben de sizi çok özledim. Nasılsınız? İyi misiniz?
Çok iyiyiz.
Anneniz nasıl? O da iyi mi?
-İyi. -(Ceyda ses) Çok şükür!
-Ceyda abla. -Dorukcuğum.
(Doruk ses) Babam da geldi.
(Doruk) O da merhaba desin sana.
(Müzik)
(Sarp) Oğlum...
...ben pek tanımam Ceyda ablanızı öyle.
Yine de konuş.
(Müzik)
Merhaba Ceyda.
Allah seni kahretsin!
Sen ne yüzle konuşuyorsun be benimle?
Ne işin var senin onların yanında?
İyiyiz iyiyiz. Biz de iyiyiz. Sağ ol.
Veriyorum Bahar'ı.
Teşekkürler.
Ceyda.
Bahar, o herifin sizin yanınızda ne işi var?
(Müzik)
Tamam. Yarın konuşuruz o zaman. Biz de çok yorgunuz zaten.
Hadi öpüyorum seni. İyi geceler.
(Nisan) Görüşürüz Ceyda abla.
Hayır kapatma! Kapatma! Ne yapıyorsunuz siz ya?
Yeliz o herif yüzünden ölmedi mi?
Yeliz'in cesedinin üzerine basıp aile mi kurdunuz? Ne yapıyorsunuz siz? Alo!
(Gerilim müziği)
Yok.
Yok. O iş öyle değildir.
Çocuklar var diye bir şey diyememiştir.
Tabii.
Yapar mı Bahar öyle bir şey canım?
Yapmaz Bahar. Niye yapsın?
Sizce nasıl oldu bu?
Bilmiyorum.
Peki savcı bey ne dedi?
Ne demedi ki?
Köpürdü!
Allah kahretsin! Aramış adam.
Dokuz kere aramış hem de.
Gitmeyin falan diyecekti herhâlde.
Of!
Hadi çık sen.
Siz?
Ben çıkarım birazdan.
Peki. İyi akşamlar.
(Kapı kapandı)
(Telefon çalıyor)
Alo, Enver Bey.
Kısmet Hanım, ben sizi bu saatte rahatsız ettiğim için...
...çok, çok, çok özür dilerim.
Ne oldu?
Geldiler.
(Kısmet ses) Kim geldi?
Bahar, Sarp, Doruk, Nisan. Hepsi buradalar.
Ne?
Sizin evdeler mi?
Biraz önce kapı çaldı ve geldiler.
Ben hemen geliyorum oraya.
(Enver) Kısmet Hanım çok yorgunlar.
Bilhassa çocuklar çok perişanlar.
(Kısmet ses) Hemen geliyorum dedim.
(Gerilim müziği)
Bence Ceyda çok kızdı.
Sarp'la Bahar'ın suratından öyle anladım.
Kısmet Hanım geliyor.
-Şimdi mi? -Evet.
İyi gelsin. Çocukların pijamalarını bulamadım.
Neyse ben bir yastık daha alayım Şirin'in odasından. Sonra bakarım.
(Gerilim müziği)
(Şirin bağırıyor)
(Hatice) Kızım...
...ben seni uyuyor sanıyordum. Ne oldu annem?
Gitti gitti! Kırıldı burnum, kırıldı burnum!
Yok canım kırılmamıştır. Yani kırılmış olsa böyle duramazsın ki.
Duramıyorum zaten!
Dur bakayım ben. Dur.
(Hatice) Ne yapsak acaba?
Niye öyle bodoslama giriyorsun içeri?
Fazladan yastık alayım diye geldim ben.
Ne işi var onların burada?
Ne demek ne işi var?
Kim bilir ne badireler atlatıp geldiler. Gidin mi diyeyim?
Gidin de!
Diyemem.
(Gerilim müziği)
(Kapı kapandı)
Diyemezmiş!
Hatice, nasıl yatacağız biz?
Enver biz seninle burada uyuruz. Çocuklar da bizim odaya geçer.
(Doruk) Ben babamla uyuyacağım.
Ben de babamla uyumak istiyorum.
Tamam peki. Siz babanızla uyursunuz içeride.
Ben de annemle babamla burada uyurum.
Çocukların pijamalarını bulacaktım.
Buldum ben onları. Yatağın üzerine koydum.
Harikasın.
(Doruk) Sen de bizimle uyu.
Oğlum, kimin nasıl uyuyacağını konuştuk. Tamam, bitti.
(Hatice) Dorukcuğum...
...bizim yatak o kadar geniş değil.
Hep birlikte sığamazsınız.
Bahar, Kısmet Hanım buraya geliyor. Seninle konuşacakmış.
Kısmet Hanım kim?
Arif'in avukatı.
Aa, Arif abiyi aramayı unuttuk.
Onu da arayalım.
Biz geldik diyelim.
Ben aradım Arif abinizi. Hiç aramaz olur muyum?
Ama açmadı telefonunu. Uykusundan duymadı herhâlde.
Ya!
Olsun Dorukcuğum.
Yarın görürüz zaten onu.
(Nisan) Kahveye gider, sürpriz diye bağırırız ona.
(Doruk) Olur.
Arif abiniz burada değil ki.
Nerede?
Babasıyla beraber akrabalarını ziyarete gittiler memleketlerine...
...ama birkaç güne kadar dönecek ama bu arada...
...kahveye ben bakıyorum biliyor musunuz siz?
Onun avukatının bizimle ne ilgisi var?
Çok ilgisi var.
Kısmet Hanım gelince anlatır. Ben yanlış bir şey söylemek istemiyorum.
-Baba. -Efendim oğlum?
Senin kulağına bir şey söyleyeceğim.
Tabii.
Ben de anneme yardım edeyim.
(Hatice) Kızım...
Çok merak ettik sizi. Öldük öldük dirildik.
Ben de sizi çok merak ettim, biliyorum.
Özellikle de Arif'i.
Sorma. Hiç sorma.
-Bir kumpas kurmuşlar çocuğa. -Ne olacak peki?
(Hatice) Bilemiyorum.
Asıl siz nasıl geldiniz buraya?
Peşinizdeki adamlara ne oldu?
Sahiden güvende misiniz?
Öyle dediler ama bilmiyorum ki.
(Duygusal müzik)
(Kapı vuruldu)
-Anne. -Efendim anneciğim?
Doruk yine annem de bizimle yatsın diyor.
Nisancığım bunu konuştuk ama!
Hayır Nisancığım.
Ben de kızımı özledim. Bu akşam birlikte uyuyacağız değil mi Baharcığım?
Evet.
Evet, siz annenizi babanızı özlüyorsunuz, ben de onları özlüyorum.
Çünkü ben de onların çocuğuyum.
Ne var, komik mi?
Ama sen büyüksün.
Tamam ama büyük bir çocuğum. Yine de çocuğum ben, değil mi?
Ne?
Tamam, peki.
Ben de size yardım edebilir miyim?
-Gel. -Hadi gel.
Al bakalım. Bunu ters çevir sen.
(Müzik...)
(...)
-(Hatice) Nisan'ı yatırdık biz. -Ben, Doruk'u alayım.
Ben getiririm.
(Müzik)
(Kapı açıldı)
Güzelim sen uyumadın mı?
(Bahar) Hadi yat, kardeşini getirdik.
Hadi yat, yat.
(Kapı kapandı)
(Müzik)
Uyu anneciğim, uyu. Kapa gözünü.
Pijamanı giydireceğim senin.
(Müzik)
-İyi geceler kızım. -Sen yatmıyor musun?
Hayır, ben birazdan yatacağım.
Şimdi biri gelecek...
...bizim onunla biraz konuşmamız lazım.
İyi biri mi gelecek, kötü biri mi?
İyi biri gelecek güzelim, merak etme.
İyi o zaman.
Ben birazdan gelirim.
(Nisan) Baba...
Efendim kızım?
O biri gelene kadar yanımızda olur musun?
Tabii ki kızım.
Gel.
Gel bakalım.
Güzel kızım.
(Müzik)
(Sessizlik)
(Yusuf) Arif...
Arif.
Ne oldu?
Sana bir şey soracağım.
Bir git başımdan gece gece.
Sen, Salihlere akşam niye öyle dedin?
Ne dedim?
Babamın başkasından çocuğu var, dedin ya.
Onların yanında ben bir şey diyemedim de kafama takıldı.
Yok mu?
Ha?
Söylesene. Yok mu başka çocuğun?
Yani...
...var da...
...senin nereden haberin oldu?
Kim yetiştirdi sana?
Kimse yetiştirmedi.
Yıllardan beri haberim var zaten.
(Arif) O kadın çocuğuyla bizim eve geldiğinden beri var.
Yapma ya.
Öyle.
Hiç demedin.
Ne diyecektim?
Kendi bebeğine sırtını dönen adama ne denir ki?
Yapma Arif.
Kadın kısmı tufaya getiriyor işte insanı, kandırıyor.
Her şey kadının suçu zaten. Gördüm ben o kadını.
Gencecikti.
Neredeyse çocuktu. Sen?
Koca adamdın.
Kanmasaydın.
-Kadın milleti-- -Ne kadın milleti!
Adamın asabını bozma! Git yat yerine!
Senin yalanlarına karnım tok benim!
(Müzik)
(Hatice) Olacak şey değil.
(Hatice) Pırıl, çocukları, Bahar’la hepsi aynı evin içindeler.
Oldu vallahi.
"Bizim kaldığımız oteli de buldular." dedi, geldi.
Ne diyeceksin? Git mi diyeceksin? Oturduk paşa paşa.
Çok zor.
Zordu. Çok zordu.
Benim için ayrı zor, onun için ayrı zor.
Bazı zamanlar böyle delirecek gibi oluyordum.
Ama diyordum yapma, çocuklar var.
Sonra nereye gittiğiniz o evden çıkınca?
Sen nereden biliyorsun bizim başka bir yere gittiğimizi?
Arif, avukatını aratmış.
Gidip bakmışlar sizin kaldığınız yere, bulamamışlar.
Oradan bile bizi düşünüyor.
(Müzik)
Sonra işte...
...o adam buldu bizi. -Buldu mu?
(Kapı açıldı)
Uyudu ikisi de.
(Kapı zili çalıyor)
(Enver) Kısmet Hanım geldi.
(Müzik)
-Hoş geldiniz, buyurun. -Merhaba.
Kim geldi gece gece yine?
Yat sen, yat. Kısmet Hanım, Arif'in avukatı.
Bizim konuşacaklarımız var. Alayım ben.
Bu ev de iyice yolgeçen hanına döndü.
Cık, cık...
(Kapı kapandı)
(Müzik)
Eşim Hatice, tanışmıştınız.
-(Hatice) Hoş geldiniz. -Merhaba.
(Enver) Bu bey de...
Sarp Çeşmeli.
Kısmet Avcı.
Merhaba ben--
Merhaba. Siz de meşhur Bahar Çeşmeli'siniz değil mi?
Evet, memnun oldum.
Arif sizden çok bahsetti. Sizi çok merak ediyordum.
-Sağ olsun. O nasıl, iyi mi? -(Kısmet) İyi.
(Kısmet) Sizi burada sağ salim görse çok daha iyi olurdu.
(Kısmet) Ama merak etmeyin. Ben yarın sabah erkenden...
...özel izinle yanına gidip ona haber vereceğim.
-Selam söyleyin. -(Kısmet) Seve seve.
Kısmet Hanım buyurun, geçin. Ayakta kalmayın.
(Müzik)
O kişinin bizimle ne ilgisi olduğunu öğrenebilir miyiz?
O kişi derken?
Müvekkiliniz.
-Arif Kara'dan bahsediyorsunuz sanırım. -Evet, ondan bahsediyorum.
Şu anda sizinle neden konuştuğumu öğrenebilir miyim?
Anladığım kadarıyla olanlardan haberiniz yok.
Olanlar?
Arif Kara, Yeliz Hanım'ın öldürülmesiyle ilgili tutuklandı.
(Müzik)
Nasıl?
Açıkçası ben de size aynı şeyi sormak istiyordum.
Nasıl oldu da Arif Kara...
...hiç işlemediği bir suçtan dolayı içeri atıldı?
Nasıl oldu da kahvesine bir cinayet silahı bırakıldı?
Nasıl oldu da işlemediği bir suçtan dolayı...
...şu anda şüpheli durumda?
Ben nereden bileyim? Niye bunları bana soruyorsunuz?
Çünkü Arif Kara'nın hapse girmesinden kimin çıkarı var diye düşündüğümde...
...aklıma gelen isim, sizinki.
(Sarp) Bir dakika, anlamadım.
Yani onun hapiste olmasından benim ne çıkarım olabilir ki?
Benim aklıma bir şey geliyor.
(Müzik)
Ne yapmaya çalışıyorsunuz?
Hiçbir şey. Bence asıl konumuza gelelim.
Nezir Korkmaz'ın evinden nasıl kurtuldunuz?
İnanın biz de tam olarak bilmiyoruz.
Siz orada olduğumuzu nereden biliyorsunuz?
Çünkü beni biri görüntülü aradı ve sizi gösterdi.
Yardım istiyordunuz.
Doğru mu?
Evet.
Kim yaptı?
Azmi.
-Ama niye size? -Saatlerce savcıyı ikna etmeye çalıştım.
Ve sonunda polisleri göndermeye ikna ettim.
-Polis mi? -Evet.
Ama polisler eve vardıklarında kimseyi bulamadılar. Gitmiştiniz.
Nasıl oldu bu?
Bunu neden anlatayım size?
Birincisi ben çok iyi bir avukatım.
İkincisi...
...Arif Kara'nın içeride suçsuz yere yatmasına izin vermeye hiç niyetim yok.
(Gerilim müziği)
Şöyle oldu Kısmet Hanım...
...ben çocuklarımla odada uyuyordum. -(Sarp) Bahar...
...ona bir şey anlatmanı istemiyorum.
Anlatacağım!
Ve sen de anlatacaksın!
Çünkü Arif suçsuz yere hapiste ve ona yardım etmek zorundayız.
Lütfen.
(Gerilim müziği)
Dediğim gibi ben, çocuklarımla...
...odada uyuyordum. Bir anda kapı çalmaya başladı.
(Geçiş sesi) (Kapı vuruluyor)
(Nisan) Anne ne oluyor?
(Bahar) Bilmiyorum kızım, korkmayın. Bir şey yok.
-Çabuk, kalkıp giyinin, gidiyorsunuz. -Ne-Nereye gidiyoruz?
Bu evden çıkıyorsunuz.
Ne demek bu evden çıkıyorsunuz?
Ne yaptınız, Sarp'a bir şey mi yaptınız?
Hiç kimseye bir şey yapmadık. Korkmanıza gerek yok.
Hadi, toparlanın. Hazırlayın çocukları, gidiyorsunuz.
Sen aşağıya indir, ben, Pırıl Hanım'ın yanına gidiyorum.
Hadi hazırlanın, gidiyoruz.
-Nereye gidiyoruz? -Bilmiyorum kızım. Hadi, hazırlan.
(Geçiş sesi)
Tabii o anda çok korktum. Çünkü aklıma gelen ilk şey...
...Sarp oldu.
Bir şeye kızdı, sinirlendi ve Sarp'a zarar verdi. Onu...
Onu öldürdü diye düşündüm. O yüzden bizi serbest bırakıyor dedim.
Peki Nezir...
...size bir şey söylemedi mi? Şu yüzden bırakıyorum falan diye.
Hayır, hiçbir şey söylemedi.
Ben neden bırakıldığımızı hiç bilmiyorum.
Ama...
...galiba...
...Doruk biliyor. Oğlum.
(Geçiş sesi)
(Bahar) Hadi bakalım.
Anne nereye gidiyoruz?
Kızım dedim ya bilmiyorum diye. Lütfen sorup durma.
Eve, eve.
Eve mi?
Sen nereden biliyorsun bizim eve gittiğimizi?
Biliyorum işte.
Hadi.
(Bahar) Yavaş Doruk, yavaş.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Sessizlik)
(Duygusal müzik)
(Doruk öpüyor)
Dorukcuğum...
...bak...
...bunu sakla.
(Nezir) Kimseye söyleme.
Seni hiç unutmayacağım.
Ve tekrar görüşeceğiz, tamam mı?
Hadi şimdi git annene.
(Duygusal müzik)
(Geçiş sesi)
(Enver) Allah Allah.
Ne verdi acaba Doruk'a?
Göstereyim size.
(Duygusal müzik)
Bunu.
Bunu vermiş.
Doruk'un cebinde buldum.
(Duygusal müzik)
-Bahar sormadın mı sonra? -Yok, sormadım.
Soramadım. Çünkü...
...son günlerde o kadar zor bir dönem geçirdiler ki çocuklar.
Daha fazla orayla ilgili konuşmak istemedim.
Doğru tabii, çok iyi düşünmüşsün.
-Sonra ne oldu? -(Bahar) Sonra bizi evden çıkarttılar.
Bir arabaya bindirdiler. Bu büyükçe olanlardan.
(Geçiş sesi)
(Bahar) Geç sen de.
(Gerilim müziği)
(Bahar dış ses) Hemen arkamızdan da Pırıl'a çocukları çıktı.
(Bahar dış ses) Onları da başka bir arabaya bindirdiler.
(Geçiş sesi)
Anladım.
Peki siz?
(Geçiş sesi)
Kalkın çabuk.
Çabuk çıkıyorsunuz, çabuk.
-Kalkın. -Ne oluyor?
Nereye gidiyoruz?
Dışarı çık ve Nezir Bey fikrini değiştirmeden kapıya koş.
Özgürsünüz artık. Sizi serbest bıraktı.
-Sen de. -Çocuklarım?
Onlar seni bahçede, arabada bekliyorlar.
Hadi.
Çabuk, çabuk. Pırıl Hanım öndeki arabada.
Bahar Hanım ve çocukları burada. Çabuk, çabuk!
-Baba. -Baba.
-Baba... -Baba...
(Sarp) Bak buradayım. Buradayım işte.
-Buradayım işte. -Allah'ıma şükürler olsun.
(Sarp) Geç kızım.
Gel, gel.
Allah'ıma şükürler olsun.
(Müzik)
(Geçiş sesi)
Yani size de bir şey söylemediler.
Peki.
-Şimdilik burada işim bitti. -Gidiyor musunuz?
Evet. Arif'e söylemek istediğiniz bir şey var mı?
Selam söyleyin. Biz iyiyiz, merak etmesin.
Kahveyi de merak etmesin. Gözüm gibi bakıyorum.
-Tamam. -Buyurun, ben sizi geçireyim.
Bir de şey deyin...
...karımdan uzak dursun.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ben yatıyorum. İyi geceler.
İyi geceler.
-Görüşmek üzere. -(Bahar) Kısmet Hanım.
Ben, çok korkuyorum da...
...acaba Arif bu durumdan kurtulabilecek mi?
Biliyorum korktuğunu. Elimden geleni yapacağım.
Ben de senin kadar istiyorum onu çıkarmayı.
Tabii hep Arif'ten bahsediyorum ama Yusuf amca da var.
O, Arif kadar umurumda değil.
-İyi geceler. -İyi akşamlar.
(Kapı açılma uyarı sesi)
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Bahar'ım.
Aşkım.
(Müzik...)
(...)
(Sessizlik)
"Başın öne eğilmesin"
"Aldırma gönül aldırma"
"Başın öne eğilmesin"
"Aldırma gönül aldırma"
"Ağladığın duyulmasın"
"Aldırma gönül aldırma"
"Gönül aldırma"
("Feyyaz Duman - Aldırma Gönül Aldırma” çalıyor)
"Dışarıda deli dalgalar"
"Gelip duvarları yalar"
"Dışarıda deli dalgalar"
"Gelip duvarları yalar"
"Seni bu sesler oyalar"
"Aldırma gönül aldırma"
"Gönül aldırma"
"Seni bu sesler oyalar"
"Aldırma gönül aldırma"
"Gönül aldırma"
("Feyyaz Duman - Aldırma Gönül aldırma” çalıyor)
"Kurşun ata ata biter"
"Yollar gide gide biter"
"Kurşun ata ata biter"
"Yollar gide gide biter"
"Mahpus yata yata biter"
"Aldırma gönül aldırma"
"Gönül aldırma"
Uyuyamadın mı kızım?
Yok, uyuyamadım.
Böyle bir zamanda uyuyamaz tabii insan.
(Müzik)
Ne düşünüyorsun?
Arif'i düşünüyorum.
Biz böyle sıcacık evimizde yatarken...
...o hapiste.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Kapı açıldı)
(Müzik)
(Kapı kapandı)
(Müzik)
-Günaydın. -Günaydın.
Anne bu kız kim?
Siz niye kiracı aldınız eve?
Paraya ihtiyacınız olduğu için mi?
Biraz ihtiyacımız var. Hem de tanıdık biri.
Nereden tanıyorsunuz?
-Emre Bey'in kuzeni. -Emre Bey!
-Emre Bey, kafenin sahibi. -(Hatice) Evet.
-Onun kuzeni? -Evet.
-Biz Ceyda'yla orada çalışıyoruz ya. -Tamam.
Sen de istediğin zaman işe başlayacaksın.
-Sen ciddi misin? -Geçen söyledim ya sana.
Emre Bey seni bekliyor diye.
Evet, söyledin de ben ne bileyim...
...bana moral olsun diye öyle bir şey söyledin sandım.
Hiç doğru olduğunu düşünmedim.
Bu devirde kaldı mı böyle insanlar?
Emre Bey çok müstesna biri.
-Şimdi benim işim mi var? -Evet.
(Bahar) İnanmıyorum!
Allah Emre Bey'den razı olsun.
Vallahi ne muradı varsa versin. Tuttuğunu altın etsin inşallah.
Aa!
Siz ne tatlısınız öyle bıcır bıcır ana kız?
Enver abi günaydın. Kusura bakma uyandırdım seni de.
Annem Emre Bey'in iş için beni beklediğini...
...işimin hazır olduğunu söyleyince, çok heyecanlandım bir anda.
Demek ki ben yokken güzel şeylerde olmuş ha?
En güzeli senin gelmen oldu.
(Kapı açıldı)
-Günaydın. -(Enver) Günaydın.
-Günaydın. -(Bahar) Günaydın.
Ben sofrayı hazırlayayım.
(Bahar) Ben de buraları toparlayayım.
(Müzik)
Günaydın.
Çay olmuş mu Arif?
Olmuş.
Eyvallah. Sağ ol.
(Müzik)
Kız mı erkek mi öbür çocuğun?
Haberim yok.
Hiç merak etmedin mi?
Etmedim. Niye merak edeyim?
Kadın beni kandırmış. Habersiz hamile kalmış.
Gebeyim dediği günden sonra da hiç görmedim.
Öldü mü, kaldı mı haberim de yok.
Haberin olurdu da...
...o sırada dedem ölmüştü. Mallar da anama kalmıştı.
Anam da kıymete binmişti hâliyle.
Ne alakası var? Olur mu öyle şey?
Yok mu?
Yahu yok tabii.
Ben isteyerek görmedim o kadını bir daha.
Anneni mi üzecektim o yosma için? Defolsun gitsin!
Hiç sorup soruşturmadın yani?
Yok.
Günahsız bir çocuk, benim yüzümden babasız büyüyecek de demedin?
Açlar mı, toklar mı da demedin?
Arif anlatamıyorum galiba sana.
Kadın bana oyun oynadı diyorum ya!
Ben o gün evdeydim.
Kadının senin evli olduğundan haberi bile yoktu.
Olur mu öyle şey canım?
-Arif dur! Nereye? -Senden uzağa.
Arif Kara avukatın geldi.
Aa! Benim de avukatım o.
Arif Kara'nın avukatı geldi. Yusuf Kara'nın avukatı gelmedi.
Ulan Yusuf baba, ne adamsın ya!
-Dur, ben de sana yardım edeyim. -Yok kızım, sen bırak.
Olsun canım yardım ederim. Ne olacak?
Yok annem, gel sen şöyle otur. Ben hallederim.
Gel bakayım, gel otur şöyle.
Sen yokken hep düşündüm.
Bu kız benim yanımdayken doğru düzgün oturmadı ki dedim.
Sahi ben seni hiç otururken görmedim ki.
Hep bir koşuşturma, hep bir şeyler yapma.
Yoo, niye öyle diyorsun? Aylarca yattım ben.
Yani hastayken.
Ben onu demedim.
Sağlıklıyken dedim. Aynı bugünkü gibi.
Neyse ki o kötü günleri geride bıraktık.
Çok şükür.
-Sen otur tamam mı? -Tamam, otururum.
(Müzik)
Bulaşık makineniz nerede?
Bozuldu. Tamire gönderdik.
(Müzik)
(Horlama taklidi yapıyor)
Baba.
(Horlama taklidi yapıyor)
(Doruk hırlıyor)
Ay aslan gelmiş.
Ay ay ay aslan ısırdı beni.
Aslan dur yeme beni. Dur yeme beni aslan.
Yeme beni aslan yeme.
-Ben de leoparım. Şimdi sizi yiyeceğim. -(Sarp) Leopar mı?
Ay leopar da geldi. Ben de o zaman, ben de filim.
Ben ikinizi birden yiyeceğim.
(Sarp - Nisan - Doruk oynuyorlar)
(Sarp) Nerede gıdık? Neredeymiş gıdık, neredeymiş gıdık?
(Sarp - Nisan - Doruk oynuyorlar)
Ee?
Ne ee?
Sarp'la...
Neyi soruyorsun?
Birleştiniz mi?
Hayır.
Birleşecek misiniz?
Hayır.
Dün akşam...
...çocuklar çok kötü oldu diye izin verdim burada kalmasına.
(Bahar) Yoksa...
...çocuklara anlatacağım, babalarının bizimle kalamayacağını.
Kolay değil o.
Evet, kolay olmayacak. Biliyorum ama...
...biliyorsun Nisan'la Doruk çok...
...akıllı çocuklar.
Eğer doğru anlatabilirsem beni anlayacaklardır.
(Sarp) Aslan gelmiş, aslan gelmiş.
(Sarp) Yeme beni aslan yeme.
(Müzik) (Sarp - Nisan - Doruk oynuyorlar)
(Müzik)
-(Kısmet) Günaydın. -Günaydın. Kötü bir şey yok değil mi?
(Kısmet) Hayır. İyi haberlerim var.
Tahmin ettiğim gibi Baharlar Nezir'in evindeymiş.
Ve dün gece Nezir onları serbest bırakmış.
-Ne? Nasıl? Bayağı bırakmış mı? -(Kısmet) Evet.
Dün gece bizzat kendi gözlerimle gördüm.
(Kısmet) Bahar çocuklarıyla birlikte annesinin evinde.
(Kısmet) Oturdum, konuştum.
Sana da selam söylediler.
Çok şükür.
Ee...
...nasıl olmuş peki? Neden bırakmış?
Hiç kimse bilmiyor.
Biri beni görüntülü aradı. Sarp'ı gösterdi.
Sarp Çeşmeli'nin, Nezir'in evinde olduklarını söyledi.
Ben de savcıyı ikna ettim.
Polisler Nezir Korkmaz'ın evine gittiler ama orada kimseyi bulamadılar.
Çünkü Nezir, polis oraya varmadan hepsini bırakmış.
Allah Allah!
Niye bırakmış ki şimdi?
Sen bu adam için psikopat diyordun?
Ne oldu yani insafa mı geldi?
Yoksa polislerin gittiğini mi öğrendi?
Niye bırakmış ki şimdi?
Kimsenin bu konuda fikri yok.
Ne Bahar'ın ne de Sarp Çeşmeli'nin.
Onunla da mı konuştun? O adamla?
Evet.
Nerede?
O da Bahar'ın annesinin evindeydi. Orada kalıyordu.
(Gerilim müziği...)
(...)
Günaydın.
(Gerilim müziği)
-Günaydın. -(Enver, Hatice birlikte) Günaydın.
Ablam yok mu?
Oda da çocukları giydiriyor.
Ben onlara bakayım o zaman.
Bak bakalım sen. Ne işi var şimdi Bahar'ın yanında?
Asabını bozacak kızın sabah sabah.
Ablasını merak etmiştir.
Tabii çok meraklıdır ya ablasına.
Enver lütfen, çok rica ediyorum.
Zaten ödüm kopuyor bir olay çıkacak diye.
(Müzik)
-Günaydın. -(Nisan) Günaydın.
Dün gece sizi o kadar az gördüm ki geleyim sıkıştırayım dedim.
-Ne yapıyorsunuz bakalım? -(Nisan) İyiyiz. Seni çok özledik.
Ben de sizi çok özledim.
Biz bugün babamızla uyuduk.
Öyle mi?
Ne güzel. Demek babanızın koynunda uyudunuz?
Çok şanslısınız.
Hadi bakalım, kahvaltı hazırdır. Siz geçin ben de geliyorum.
(Doruk) Zaten ben çok acıkmıştım.
Sen kal.
Tamam.
(Müzik)
Bana...
...ve çocuklarıma...
...yaklaşmayacaksın!
Farkında mısın? Ben burada yaşıyorum.
O zaman görünmez ol.
Benim iliğim sayesinde yaşıyorsun.
(Müzik)
Sarp vapurdan...
...senin yüzünden düştü.
(Bahar) Benim hayatım...
...senin yüzünden mahvoldu.
Çocuklarımın, kocamın hayatı...
...senin yüzünden mahvoldu.
Ben sana hiçbir şey borçlu değilim.
(Gerilim müziği)
Vapurda öyle davranmak için sebebim vardı.
Benim de böyle davranmak için sebebim var.
Ama davranmıyorum. Değil mi?
(Gerilim müziği)
(Bahar) Geldim.
-Ellerinize sağlık. -Getir oğlum tabağını.
Teyzem nerede?
Geliyor o da.
Şirin...
...kahvaltı hazır. Gelmiyor musun?
Ben biraz daha uyuyacağım. Sonra kendime hazırlarım.
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(İdil) Günaydın.
(Nisan-Doruk-Bahar birlikte) Günaydın.
Oh ne güzel. Kalabalık bir sofra.
-Biz de sonunda tanıştık. -Öyle oldu.
Nasıl olmuş Emre Bey'in annesi?
-İyi, yok bir şey. -Nesi var? Hasta mı?
(İdil) Hastalık hastası. Bir de dikkat çekmeye çalışıyor.
Sürekli yapıyor zaten bunu. Biz alıştık, Emre de alıştı.
Büyük manyaktır benim yengem. Allah gelinine sabır versin.
Baharcığım siz ne yapacaksınız bugün?
Enver abi ben kafeye uğrayalım diyorum. Hem Emre Bey'le konuşmuş olurum.
Hem Ceyda'yı da görmüş oluruz. Oradan da artık kendi evimize gideriz.
(Enver) Aa yok öyle kendi evinize geçmek falan.
Biz sizi çok özledik. Öyle değil mi Hatice?
Birkaç gün buradasınız. Konu da kapanmıştır.
(Doruk - Nisan birlikte) Evet, evet. Anne lütfen.
-(Nisan) Anne birkaç güncük lütfen. -(Doruk) Lütfen birkaç günlük anne.
-Peki, tamam. Sadece birkaç günlüğüne. -(Nisan) Yaşasın.
Eşyalarınızı alırız, yarın okula buradan gidersiniz.
Olur.
Babam?
Ne olmuş babana?
O da bizimle burada kalacak mı?
Kızım...
...benim bazı işlerim var.
Yani gidecek misin?
Hayır kızım. Yani...
...halletmem gereken işlerim var.
Nisancığım biz bu konuyu sonra hep beraber konuşacağız tamam mı?
-Öbür evine mi gideceksin? -Hayır kızım.
Öbür çocuklarının yanına gideceksin değil mi?
(Müzik)
-Kızım, hayır dedim ya. -O zaman ben de seninle geleceğim.
Nereye gideceksen ben de seninle geliyorum.
Sen hiçbir yere gitmiyorsun. Hemen otur yerine.
Oturmayacağım! Sen istemiyorsun babamı!
-Senin yüzünden gidiyor babam! -Nisan!
Kızım.
(Bahar) Nisan dedim!
(Kapıyı çarparak kapadı)
(Bahar) Nisan!
(Gerilim müziği)
(Bahar) Sorun burada baban değil.
(Duygusal müzik)
Afiyet olsun size.
(Müzik)
Babam niye bizimle kalamıyor?
Çünkü işleri var canım. Öyle dedi ya.
Ne işleri var?
(Duygusal müzik)
(Doruk) Bütün babalar işe gidiyor.
Sonra da evlerine dönüyorlar.
Benim babam niye öyle değil?
Afiyet olsun.
(Duygusal müzik)
(Kısmet yürüyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Otomatik kapı açıldı)
(Gerilim müziği)
-Teşekkür ederim. -Rica ederim Kısmet Hanım.
Azmi Bey değil mi? Nezir Bey'in yardımcısı.
Evet. Dersinize iyi çalışmışsınız.
Her zaman çalışırım.
Çalışkan insanları desteklemek, daimi görevimizdir.
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
(Gerilim müziği)
Hoş geldiniz Kısmet Hanım.
(Gerilim müziği)
-Kısmet Hanım-- -Sonra!
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kapı vuruldu)
(Kapı gıcırdıyor)
(Sessizlik)
Ben bu durumu nasıl çözebileceğimi bilmiyorum.
(Bahar) İkisi de çok sarsıldı.
Özellikle Nisan.
Son günlerde onu tanıyamıyorum.
Ona biraz zaman ver.
(Sarp) İkisine de.
Bırak, bir süre sakinleşsinler.
(Sarp) Son günlerde çok şey yaşadılar.
Normale dönmeleri için biraz zamana ve ikimizi...
Ve ikimizi birlikte görmeye ihtiyaçları var.
(Sarp) Kendilerini güvende hissetmeleri için buna ihtiyaçları var.
Bırak bir süre yanınızda kalayım.
Lütfen.
Onlara babalık yapmama izin ver.
Olmaz.
Çocuklarımızın iyiliği söz konusu.
Ben her zaman istemedikleri hâlde sadece çocukları için bir arada kalan...
...anne babaları yanlış bulmuşumdur. Bence bu çok yanlış.
Ama burada normal bir hayatı olan çocuklardan bahsetmiyoruz.
(Sarp) Nisan ve Doruk son dönemlerde çok korkunç şeyler yaşadılar.
Bu yüzden de şu anda yanlarında bir babanın varlığına ihtiyaçları var.
Sana yalvarıyorum, buna izin ver.
En azından bir süre.
Bırak sadece...
...Nisan ve Doruk’un babaları olarak yanınızda olayım.
(Müzik)
Yapamam.
Olmaz, bizimle eve gelemezsin.
(Müzik)
O adam yüzünden mi?
Onun yüzünden mi çocukların babalarına ihtiyacı olduğunu görmek istemiyorsun?
Aşk gözünü bu kadar mı kör etti?
Saçma sapan konuşma.
Nisan ve Doruk benim için bu hayatta her şeyden önce geliyor.
O zaman bir süre beraber kalmamıza izin ver.
Bir süre.
(Müzik)
Tamam, Tarlabaşı’na gitmeyiz.
Anladım ben.
Anladım.
Beni oraya götüremezsin.
Sevgilin alınır.
En azından başka bir yerde ev tutayım.
(Müzik)
Başka bir ev olmaz.
Burada kalacağız.
Kısa bir süre, sadece çocuklar için.
(Müzik)
Başka bir arzunuz var mı efendim?
Hayır, teşekkür ederim.
(Müzik)
Uyuyabildin mi?
Pek sayılmaz.
Sence bitti mi bu mesele?
Yani gerçekten bıraktı mı bizi Nezir?
Az önce Azmi, Münir’i aramış, yarın buluşacaklar.
Ancak ondan sonra öğreneceğiz neler olduğunu.
Hadi sen de bir şeyler yemeğe çalış, ne olur.
(Telefon çalıyor)
Sarp'tan haber var mı?
(Telefon çalıyor)
Bırak artık şu Sarp'ı!
Görmedin mi dün gece kimin arabasına bindi?
Suat Bey, Şirin Hanım arıyor efendim.
Efendim Şirin.
Son zamanlarda sana ulaşmak ne kadar da zor oldu Suat.
Hiçbir telefonuna cevap vermiyorsun.
(Şirin ses) O yüzden ev telefonundan aramak zorunda kaldım.
Ee...
Seyahatteydim de ondan.
Seni hesap sormak için aramadım.
Damadının bizim evimizde ne işi var diye soracaktım.
(Müzik...)
(...)
Enişte.
Çıkıyor musun?
O üzerindeki babamın gençlik kıyafetleri mi?
Yakışmış.
(Müzik)
Pırıl’a mı gidiyorsun?
Eğer Pırıl'a gidiyorsan benden de selam söyle.
(Müzik)
Gitmeden ben sana bir kahve yapsaydım.
Ayılırdın belki.
(Müzik...)
(...)
Abla, anam ben daha yeni para yolladım anneme.
Hayır, neye lazım onu da demiyorsun bana.
Ha, Arda'ya lazım. Tamam, neyine lazım Arda'nın?
Ben sanki bilmiyorum değil mi?
Senin o (***) kocan gene borç yaptı.
Sen de aklınca benden çıkaracaksın değil mi?
Yok anam, yok. Yok bitti para, tamam. Hadi başka kapıya.
Yuh be!
Utanmıyorlar da el kadar çocuğu kullanmaya.
Günaydın Ceyda, kolay gelsin.
Hah, günaydın. Yok mu Baharlar?
Gelecek birazdan.
Köşedeki dükkândan çocuklara çamaşır alıyor.
Çok şükür geldiler.
Nasıllar peki, iyiler mi, ne olmuş, neredelermiş, nasıl geldiler?
Gelecek birazdan, bunların hepsini ona sorarsın.
Niye bağırıyordun sen biraz önce?
Aman her zamanki şeyler işte.
Ablam aklınca Arda'yı kullanarak gene yolmaya çalışıyor beni.
Hayır, biliyor tabii annem konuşmuyor benimle.
Arayıp sorup öğrenemeyeceğim işin aslını astarını.
O da böyle aklınca söğüşleyecek beni.
Arda'nın babasını mı bulsan acaba?
Kim bilir, belki de yardımcı olur.
Yok onun babası!
Lazım değil bize baba falan!
(Müzik)
(Hareketli müzik)
Şimdi kafeye sessizce gireceğiz. Arkaya mutfağa doğru gideceğiz.
Ve Ceyda ablanıza sürpriz yapacağız tamam mı?
Tamam.
Sizi görünce çok şaşıracak.
Ama sessizce bak, hadi bakayım geçin.
(Hep bir ağızdan) Ceyda abla!
(Bahar) Nisan! Doruk!
(Nisan) Ceyda abla!
(Nisan ve Doruk) Ceyda abla!
Ceyda abla!
Ay benim kurban olduklarım gelmiş!
(Ceyda) Ben sizi çok özledim. Hasret kaldım ben size.
Ben seni hep rüyamda gördüm.
Ben de gördüm.
Hayır ben.
Ya kurban olurum ben size.
Ceyda ablanızı rüyanızda mı gördünüz be?
Yerim sizi.
-Bahar. -Ceyda.
Kurban olurum, hoş geldin.
Çok özledim seni, çok şükür sağ salim geldiniz.
Ben de çok özledim.
(Bahar) Çok.
Hepinizi çok özledim.
Azıcık sarılın bakayım bana.
(Gülüyorlar)
(Emre) Bahar!
Hoş geldin.
Hoş bulduk Emre Bey, merhaba.
Selam çocuklar, ben sizi tanımıyorum, tanışalım. Emre ben.
-Ben de Nisan. -Çok memnun oldum.
-Ben de Dorukcuğum. -Dorukcuğum, çok memnun oldum.
Hoş geldiniz.
Ee, artık aramıza dönüyorsun herhâlde?
Müsaade ederseniz yarın hemen başlayabilirim.
Müsaade ne demek, çok seviniriz.
-Çok teşekkür ederim, sağ olun. -Ben de öyle.
Hatice Hanım, gözünüz aydın.
Sağ olun.
Nasıl oldu anneniz?
İyi, gayet iyi.
Güzel.
Yalova'ya da gidemediniz.
(Emre) Sorun değil, yarın gideceğiz.
Bu arada mahalleye uğrayacağız.
Eğer bir şey yollayacaksan annene de uğrayalım diyorum.
Anneme niye uğruyorsunuz canım, ne gerek var?
Hem aramız yok ki bizim, biz konuşmuyoruz onunla.
Uğramayın anneme falan, gerek yok.
Tamam canım, sen bu kadar sinirleneceksen uğramayız zaten.
Yok, sinirlenmiyorum da.
Tamam o zaman, çocuklar çok memnun oldum, görüşürüz.
Bahar, hoş geldin.
Ceyda, benim evin anahtarını versene.
Çocukların okul eşyalarını alacağım.
Kalmayacak mısınız evde?
Yok, bir süre bizde kalacaklar. Özledik tabii.
Doya doya vakit geçirelim.
Kız ben de özledim be.
Dur çantamdaydı getireyim anahtarı.
Ha, yok ya. Evde anahtar.
Ama sen bulamazsın şimdi, ben de seninle bir koşu gidip gelirim.
(Bahar) Ee, nasıl bırakacaksın burayı?
Kız bir şey olmaz, bir şey demez Emre.
Zaten kafe bu saatlerde sakin oluyor.
-Peki. -Hadi gidip geliyorum hemen.
Tamam.
Günaydın.
Ohh! Baş başa kaldık.
Evet.
Nerede yakışıklı enişten?
-Çıktı. -Aa!
Nereye gitti?
Benim sinirimi bozmaya çalışıyorsan boşuna uğraşma tamam mı?
Zaten yeterince bozuk.
(İdil) Ay yok ya.
Sohbet etmeye çalışıyorum şurada.
İki arkadaş gibi.
(Gerilim müziği)
Güzel evimizi çok özledim.
Vallahi mi diyorsun kız?
Evet.
Mahallemiz, apartmanımız.
Zaten hepsi ayrı ayrı çok güzel değil mi?
(Nisan) Güzel tabii.
Bizim mahallemiz, apartmanımız, evimiz her şeyimiz çok güzel.
Evet, her şey en güzel.
Her her her her şey en güzel.
Annem de en güzel.
Kız bana niye bir şey demiyorsunuz be? Ben çirkin miyim?
Bana bak!
Söyle bakayım annen mi daha güzel, ben mi daha güzelim?
Ceyda.
Bak, bak, bak! Gördüm o parmağını.
Demek Ceyda ablan daha güzel öyle mi?
Sen de güzelsin ama Ceyda ablam...
Ha, ne olmuş Ceyda ablana?
Sarı saçlı.
Anam çocuk sarı seviyor. Yapacak bir şey yok.
Arif abi yok mu şimdi kahvede?
(Ceyda) Yok gülüm.
Ama merak etme, o da gelir yakın zamanda.
Öff!
(Ceyda) Ne öf?
Dedenizi görürsünüz işte.
Dedemizi gördük zaten.
Kız bir daha görün ne olacak? Aa ah!
(Enver) Alın bakalım.
Babalık.
Aa! Hoş geldiniz.
-Merhaba Enver abi. -(Nisan ve Doruk) Merhaba Enver dede.
Merhaba canım.
-Hadi bak işine sen, bak işine. -Görüşürüz birazdan.
Peki.
(Müzik)
Yeliz teyze, Yeliz teyze, Yeliz teyze!
Ayy! Çocuk unuttu tabii.
Nisan, gülüm hadi bak, kardeşini yalnız bırakmayalım.
Bak gitti, kayboldu gözden. Hadi, hadi Nisan'ım.
Hadi gülüm, hadi bak.
Hadi gülüm.
Dorukcuğum, bekle.
(Ceyda) Hadi.
(Ceyda) Dorukcuğum! Dorukcuğum, bekle!
Hadi gülüm, hadi.
Dorukcuğum, bekle.
(Ceyda) Dorukcuğum, bekle, bekle!
(Müzik...)
(...)
Bahar!
Gelme.
(Müzik...)
(...)
Bir daha hiç mi gelmeyecek Yeliz teyzem?
Yok.
Gelmeyecek.
Birazcık bile mi?
Ee, birazcık gelir.
Öyle rüyalarınızı falan.
Bak, gelecekmiş birazcık.
Ee...
Ben size bir şey vereyim ha, ne vereyim, ne istersiniz?
Şeker var mı?
-Şeker tamam. -Belki yoktur.
Yok mu?
Yok, olmaz mı? Var. Ben hemen bulup geliyorum size, tamam mı?
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Hadi bakalım.
Afiyet olsun.
(Ceyda) Siz şekerlerinizi yiyin. Ben sizin anahtarınızı bulayım tamam mı?
Annem neden gelmedi?
Ben sizin anahtarınızı bulayım.
Ondan sonra annenizi de bakacağım tamam mı?
(Ceyda) Hadi yiyin, hadi. Afiyet olsun.
(Müzik)
Ender baba, iki sade dedik ama duymadın.
Tabii tabii.
Şekerli mi?
Yok, iki sade.
Geliyor.
(Müzik)
(Yeliz'in gülme sesini duyuyor)
(Yeliz dış ses) Gel buraya, gel.
(Yeliz'in gülme sesini duyuyor)
(Müzik)
Ay Yeliz, Yeliz! Yaşa Yeliz! Ver bende bende aldım.
Hişt bana bak, yalnız botoks iyi olmuş.
Kaça yaptırdın?
Ne botoksu be? Tencere!
Tencere ne be?
Dibin kara dibin! Sen de söyle de kuaförüne hiçbir zaman gitmeyeyim.
(Üst üste konuşmalar)
Yeter! Aa ah!
(Yeliz dış ses) Kızım sen de ne şanssız, ne kısmetsiz bir kızmışsın ya.
(Bahar dış ses) Öyle deme be, Allah'ın gücüne gider.
(Bahar dış ses) Sağlıklı çocuklarım var benim, çok şükür.
(Bahar dış ses) Senin gibi iyi dostlarım var.
(Hüzünlü müzik)
(Geçiş sesi)
Çabuk çocuklar, çabuk, çabuk, çabuk.
Kapıyı kapatın! Kapatın kapıyı kimseye de açmayın tamam mı?
Tamam kızım, merak etmeyin. Hadi gidin siz.
(Erkek dış ses) Bahar nerede diyorum ulan size?
-(Erkek dış ses) Bahar nerede? -(Yeliz dış ses) Bırak arkadaşımı!
(Erkek) Bahar nerede söylesenize, Bahar nerede?
-(Yeliz dış ses) Yaklaşma! Yaklaşma! -(Erkek dış ses) Bahar nerede dedim!
(Erkek dış ses) Nerede?
(Silah sesi)
(Çığlık sesleri)
(Hüzünlü müzik)
(Kapı açıldı)
(Ceyda) Bahar.
Ben giremem bu eve.
Tamam, tamam gülüm girme, girme.
Ben bu eve giremem bir daha.
Hişt! Gülüm, gülüm, gülüm!
Bak, bak çocuklar böyle görmesin seni ha?
Bak, şöyle yapalım.
Şimdi içeri girince sen hemen tuvalete gir.
Ben derim çocuklara anneniz çok sıkışmış.
Tamam mı? Sen orada elini yüzünü yıkarsın, kendine gelirsin.
Öyle çıkarsın çocukların karşısına ha?
Sonra ben derim anahtarınızı bulamadım diye.
Böylece giremezsiniz eve.
Ben annenle akşam yollarım çocukların eşyalarını.
(Hüzünlü müzik)
Gülüm benim.
(Ceyda) Hadi girelim artık içeri ha?
(Hüzünlü müzik)
Yalova taraflarıydı değil mi?
Evet. Yalova'ya çok yakın.
Ceydaların evinin orası işte.
Onlara da uğrayacağız.
(Hatice) Yok, uğramayın.
Ceyda bugün Emre Bey'e "Uğramayın." dedi.
Biliyorsun annesiyle araları pek yok da.
Bana ne canım, onlar görüşmüyorlarsa görüşmesinler.
Hem ben kendim için görmek istiyorum. Çok tatlıdır Ceyda'nın annesi.
Küçükken de çok severdim.
Ne kadar oldu siz oraya gitmeyeli?
En son babaannemin ölümünde gitmiştik. Ama Ceyda yoktu orada.
Yani kaçtı falan dediler.
Aşağı yukarı bir yedi sene oldu.
-Ondan sonra hiç gitmediniz mi? -(İdil) Yok, gitmedik.
Babamla amcam bağlıydı oraya.
Babaannemden sonra amcamla babam kazada ölünce...
...yani kimse gitmek istemedi.
-Eline sağlık Hatice teyze. -Afiyet olsun.
Çok güzel olmuş. Ben bir duşa gireyim.
(Hatice) Bahar çocukları yıkıyor şimdi.
Tamam, sonra girerim ben de.
Enver, ne yapacağız?
Neyi?
Ya memlekettekiler Arda'nın Emre Bey'in oğlu olduğunu biliyorlarsa?
Biliniyorsa biliniyordur, yapacak bir şey yok.
(Enver) Çocuk bu, yastık altında saklayamazsın ki.
Ben sana söylüyorum hata ediyorsun, diye ama beni dinlemiyorsun.
Sarp şimdi ortalarda dolanıyor.
Şirin'in, Emre'nin sevgisine her zamankinden daha fazla ihtiyacı var.
Ya yine öyle acayip acayip şeyler yapmaya başlarsa?
Eğer öyle şeyler yaparsa ben onu bu evden atarım! Kapının dışına koyarım!
Yok, Emre Bey'in kesinlikle oraya gitmemesi lazım.
Olur. Ben o zaman arabalarının lastiklerini patlatayım...
...onlar yolda şarampole yuvarlansınlar, olur mu?
Gitmelerine engel olmanın başka bir yolunu bulamadım çünkü.
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı) (Bahar) Geç, geç, geç.
(Sarp) Sıhhatler olsun yavrularım.
(Sarp) Gel bakalım oğlum.
(Bahar) Otur bakalım.
(Sarp) Mis gibi olmuş oğlum benim.
Bugün senin aldığın kıyafetleri giyeceğiz.
Hayır, pijamalarınızı giyeceksiniz.
-(Doruk) Baba. -Efendim oğlum.
Sen niye hep burada oturuyorsun?
Hiç. Çok yorgunum o yüzden.
Teyzemi mi sevmiyorsun?
-O nereden çıktı? -Teyzemle hiç konuşmuyor.
-Hiç gülmüyor ona. -Ben bir kere gördüm.
Böyle baktı.
Olur mu öyle şey oğlum?
(Kapı vuruldu) (Kapı açıldı)
Gelebilir miyim?
(Müzik)
Enişteciğim, kayınpederin seninle görüşmek istiyor.
(Gerilim müziği...)
(...)
Siz bıcı bıcı mı yaptınız?
(Gerilim müziği)
Ben gidip kurutma makinesini alayım.
(Gerilim müziği)
-Alo. -(Suat ses) Yarın buraya gel.
(Suat ses) Münir, Azmi'yle buluşacak.
(Suat ses) Onların konuşmalarına göre durum değerlendirmesi yapmamız lazım.
Tamam, gelirim. Kaçta?
(Müzik)
(Emre) Kolay gelsin.
Ne olacak şimdi?
Bir şey olacağı yok. Herif caymış işte.
Bağlanmış iş, pat diye bozuluyor durduk yere.
Hayır, buraya kadar neden geldik? Çağırmasaydı o zaman.
Karımla konuşacağım demiş, caydım dememiş ki.
(Emre) Tamam da tapuda mı gelmiş aklına karısıyla konuşmak?
Benim çok o paraya ihtiyacım var, tamam mı?
-(Emre) Hepimizin paraya ihtiyacı var. -(İdil) Senin paran var ama.
Bir şey söyleyeceğim, hiç mahalleye gitmeyelim.
Direkt dönelim.
Gidelim Emre, lütfen. Buraya kadar gelmişiz zaten.
Peki, gidelim.
Enver, sen Şirin'le Emre Bey'in...
...birlikte olmasını neden istemiyorsun, onu söyle bana.
Bu öyle bir konu ki her şey birbirine girer.
Sen ne olur inan bana.
Şirin oraya börek götürmesin, biz de bu ilişkiyi desteklemeyelim.
(Hatice) Enver, yeter.
-Emre Bey, Arda'nın babası. -Ne?
(Enver) Ceyda'nın oğlunun babası, Emre Bey.
Ne diyorsun sen?
(Gerilim müziği)
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Duygusal müzik)
Hadi üzerine bir şey al da biz de çıkalım.
(Sarp) Ne güzelmiş okulunuz.
İçeriye de gel, sınıfımıza bak. Öğretmenimizi de gör.
-Tabii kızım. -(Doruk) Evet.
Ama ilk önce benim sınıfıma.
-Nereden gidiyoruz? -Şuradan.
-Buradan mı? -(Doruk) Şuradan.
(Okul zili çalıyor)
(Doruk) Burada ayakkabılarımızı değiştireceğiz.
-Burada mı? -(Doruk) Evet.
Tamam oğlum. Getir bakalım.
Montu çıkaralım.
(Müzik)
-Buraya koyacağız ayakkabımızı. -Buraya mı koyacağız?
(Nisan) Koyacağız ayakkabılarımızı.
Hadi bakalım, bir tane öpeyim.
(Müzik) (Çocuklar oyun oynuyor)
(Öğretmen) Dorukcuğum!
-Benim babam. -Merhaba.
(Sarp) Çok teşekkürler.
(Müzik)
(Kapı vuruldu) Gel!
(Hep bir ağızdan) Aa Nisan!
-(Öğretmen) Nisancığım. -Öğretmenim.
Hoş geldin. Gel bir sarılayım sana.
(Öğretmen) Hepimiz çok özledik seni.
-Öğretmenim. -Efendim.
-Öğretmenim. -(Öğretmen) Söyle canım.
Beni babam getirdi.
-Merhaba. -Merhaba.
(Müzik)
Al bakalım kızım.
(Müzik)
İyi dersler.
(Müzik)
İyi dersler.
(Müzik...)
(...)
(Bahar) Hah, ver canım.
Ee nasıl gidiyor? Alıştın mı?
Alıştım tabii, alışmaz olur muyum? O kadar özlemişim ki çalışmayı.
Sarp gitti mi?
Nereye?
Hani o gece sizin yanınızdaydı ya, orada kalmıyor herhâlde.
Kalıyor.
Nasıl kalıyor be?
Benimle bir ilgisi yok, çocuklar için kalıyor.
Yani bayağı bayağı beraber yaşıyorsunuz öyle mi?
Helal olsun Bahar, valla.
Ceyda.
Ceyda!
Ceyda, bir beni dinler misin?
Böyle anlamadan hemen şey yapma.
Ne yapmayayım Bahar?
Yeliz o adamın yüzünden öldü. Arif onun yüzünden hapiste.
(Ceyda) Sen ne yapıyorsun ben anlamıyorum ki.
Bütün bunları unuttun, eski kocanla evcilik mi oynuyorsun, ne yapıyorsun?
Hiç beklemezdim böyle bir şeyi senden.
Ben hiçbir şeyi unutmadım.
Ama çocuklar çok kötü oldu, sen hallerini görmedin.
Çocuklar mı?
Yeliz'in çocukları. Sen de onların ne hâlde olduğunu görmedin.
Onlar çocuk değil miydi?
Bir de tut kolundan eski kocanı...
...getir Tarlabaşı'na, oturun o evde sıkılmadan.
Ceyda, inan sandığın gibi değil. Vallahi.
Sadece birkaç günlüğüne kalıyor, çocuklar normale dönene kadar.
Bahar.
Çık mutfaktan.
-Ceyda, beni bir di-- -Bahar!
(Duygusal müzik...)
(...)
(Kapı zili çalıyor)
(Kapı vuruluyor)
(Kapı zili çalıyor)
Yoklar işte.
Nereye gidecekler, açarlar birazdan.
(Kapı zili çalıyor) (Kapı vuruluyor)
Tamam, açmıyor kimse.
(İdil) Teyzeciğim!
(Kadın) Yok onlar evde, yok.
(Gerilim müziği)
(İdil) Nereye gittiler?
Akşam hastaneye gittiler, daha gelmediler.
-Ne oldu, kim hasta? -Çocuk hasta.
Ateşlenmiş, hastaneye gitti.
Ceyda'nın ablasının çocuğu mu?
Hayır, Ceyda'nın çocuğu.
-Kendi çocuğu mu? -Evet.
Ceyda'nın çocuğu mu varmış? Hiç bilmiyordum.
Ben de bilmiyordum.
İnanamıyorum valla. Çok şaşırdım.
Peki siz kimsiniz?
Biz şey, Ceyda'nın arkadaşlarıyız, bu tarafa yolumuz düştü de...
...gelmişken bir de annesini görelim dedik.
Ceyda'nın arkadaşları bize lazım değil, dolanmayın buralarda.
Şey, siz bizi hatırlamadınız galiba, biz Nezahat Hanım'ın...
...yani rahmetlinin torunlarıyız. -Aa Emre!
Benim, ben.
Aa! Gel.
Aman maşallah, kocaman çocuk olmuşsun ayol.
-Sen de İdil misin yoksa? -Evet, benim.
Aman, aman, aman.
Benim gözler gitti, tanıyamıyorum çocuğum. Katarakt oldum.
Siz teyzeciğim...
...emin misiniz Ceyda'nın kendi çocuğu olduğuna?
Aa cümle âlem biliyor oğlum. Bütün mahalleye rezil oldu.
(Kadın) Onun çocuğu.
İnanmıyorum.
Peki Ceyda evlenmeden mi yapmış çocuğunu?
Ne evlenmesi? Çocuk babasının bile bilmiyor kim olduğunu.
Aa!
(Kadın) Siz görüşüyor musunuz Ceyda'yla İstanbul'da?
-(İdil) Tabii. -Yok.
Biz yolda karşılaştık o kadar.
Neyse biz kaçalım.
Siz şey yapmayın, Ceyda'nın annesine bir şey söylemeyin, bizi gördüğünüzü.
-Kadının canı sıkılmasın. -Merak etmeyin, söylemem.
-İyi günler. -(Kadın) Güle güle.
-'Bye'. -(Kadın) Güle güle.
Teyzeciğim, kaç yaşında bu çocuk?
(Kadın) Yedi, yedi. Yedi!
Görüşürüz.
Çocuk da yedi yaşındaymış.
Emre?
Niye öyle suratın düştü? Gören de çocuğu senden zannedecek.
(Gerilim müziği...)
(...)
İyi hadi gidelim.
(Gerilim müziği)
(Kapı zili çalıyor)
Geldi Münir.
(Kapı açıldı)
Hoş geldiniz Sarp Bey.
(Gerilim müziği)
Selam.
(Gerilim müziği...)
(...)
-İyi misin? -İyiyim.
(Gerilim müziği)
Münir'den haber var mı? Ne konuşmuşlar Azmi'yle?
Daha gelmedi, bilmiyoruz.
Yoldaymış, neredeyse gelir.
(Gerilim müziği)
Bitti mi sence?
Yoksa daha kötü bir tuzak mı kuruyor bu Nezir?
Bilmiyorum.
(Gerilim müziği)
Çocuklar nasıl?
İyiler.
-Görebilir miyim? -Uyuyorlar.
(Gerilim müziği)
(Kapı zili çalıyor)
(Suat) Hah bu sefer Münir'dir. Aç kızım hemen, aç kızım.
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
(Suat) Gel, gel Münir.
(Suat) Çabuk anlat, ne söyledi Azmi?
Valla Suat Bey, Nezir'in artık bizimle bir işinin kalmadığını söyledi.
Düşmanlık bitti dedi.
-Nedenini söyledi mi? -Hayır.
(Suat) Sence güvenebilir miyiz ona, yani Nezir'e?
(Münir) Başka şansımız var mı?
Şu anda buradayız. Sağlıklı ve güvendeyiz.
Bizi öldürebilirdi ama öldürmedi.
Ben inanmamak için bir sebep göremiyorum.
Asıl konu Sarp Bey'di.
(Suat) Nasıl yani?
Sarp Bey'in artık kendi kimliğiyle hayatına devam edebileceğini söyledi.
(Münir) Üzerinde hiçbir suçlama olmayacakmış.
Yani tekrar Sarp Çeşmeli olacakmış.
Özgür ve sorunsuz bir şekilde.
(Gerilim müziği)
(Münir) Yalnız tek bir şartı var.
Nezir Bey, sizin Alp Karahan olarak elde ettiğiniz her şeyden vazgeçip...
...bu evden geldiğiniz gibi çıkmanızı istiyor.
Ne demek bu?
Beş parasız demek.
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
-Merhaba. -Merhaba.
-Geçmiş olsun. -Sağ ol.
Ee, ne yapalım? Nereye gitmek istersin?
Bahar'a.
(Müzik...)
(...)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ayhan Özgören - Belgin Yılmaz...
...Bülent Temür - Çağıl Doğan - Çağrı Doğan
Son Kontrol: Ela Korgan
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Müzik...)
(...)
(Müzik)